ที่ใดมีรัก....ที่นั่นมีทุกข์....ประโยคนี้เราเคยได้ยินมาจนชินซะแล้ว ... เมื่อความรักคือความไม่เข้าใจกัน
แม้ว่าเราจะคุยกันมากเพียงใด ปรับความเข้าใจกันมากแค่ไหน ผลสุดท้ายคือเราไม่อาจจะเข้าใจกันได้เลยเพราะทัศนะคติของ2เราไม่ตรงกัน ทั้งคู่ยังมีทิฐิติกัน เอาแต่ใจตัวเอง ไม่ยอมลดละความคิดของตัวเองลง ผลสุดท้ายก็ต้องหันหลังให้กัน อาจจะต้องเจ็บมากแค่ไหน เสียใจมากเพียงใด ก็ยังดีกว่าต้องทนอยู่เพื่อให้อีกคนเจ็บช้ำใจเปล่าๆ เก็บความรู้สึกวันเวลาดีๆ ที่ เคยมีให้แก่กัน ช่วงที่มีความสุข กับช่วงที่มีความทุกข์ที่เคยฟันฟ่าอุปสรรคต่างๆด้วยกันมา เก็บมันไว้เป็นความทรงจำที่สวยงาม เก็บไว้ส่วนลึกของหัวใจ ว่า
"ครั้งหนึ่งเราเคยรักกันมากแค่ไหน" มันจะกลายเป็นภาพความทรงจำที่มีความสุข เมื่อเราหวนกลับไปคิดถึง ความทรงจำดีๆเหล่านั้น สำหรับคนรักที่เลิกกันด้วยความเข้าใจเท่านั้น
ส่วน คู่ไหน "ที่เลิกกันเพราะความไม่เข้าใจ" ไม่อาจจะเก็บความทรงจำที่สวยงามในวันวานที่เคยมีความสุขร่วมกันมา หรือมีความทุกข์ ได้ เพราะมันจะทำให้รบกวนจิตใจ เกิดการโกรธแค้น ไม่มีความสุข หรือเกลียดคู่ของตนไปเลยก็ได้.... เพราะฉะนั้น เมื่อมีปัญหาเกิดขึ้นกับคนทั้งสองคนเมื่อไหร่ ให้หันหน้าคุยกัน ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นแบบไหน จงยอมรับผลที่ออกมาด้วย ... จงยอมรับคำตัดสินใจของอีกฝ่ายด้วยความเต็มใจ ...อย่าดื้อรั้น ...เพราะคนคุณอาจจะไม่หลงเหลือความทรงจำที่ควรจะจดจำไว้ได้เลย ไม่ว่า "เค้า" หรือ "คุณ" ถ้ามีใครทำสิ่งที่ไม่ดีต่อกัน มันจะกลายเป็นความไม่ชอบทันที...แล้วคุณทั้งสองจะไม่เหลือความทรงจำที่ดี ให้เก็บไว้ในหัวใจของคุณทั้งสอง.......
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น