เมื่อรัก...คือความทุกข์

ที่ใดมีรัก....ที่นั่นมีทุกข์....ประโยคนี้เราเคยได้ยินมาจนชินซะแล้ว ... เมื่อความรักคือความไม่เข้าใจกัน 

     แม้ว่าเราจะคุยกันมากเพียงใด  ปรับความเข้าใจกันมากแค่ไหน  ผลสุดท้ายคือเราไม่อาจจะเข้าใจกันได้เลยเพราะทัศนะคติของ2เราไม่ตรงกัน ทั้งคู่ยังมีทิฐิติกัน  เอาแต่ใจตัวเอง ไม่ยอมลดละความคิดของตัวเองลง ผลสุดท้ายก็ต้องหันหลังให้กัน อาจจะต้องเจ็บมากแค่ไหน เสียใจมากเพียงใด ก็ยังดีกว่าต้องทนอยู่เพื่อให้อีกคนเจ็บช้ำใจเปล่าๆ  เก็บความรู้สึกวันเวลาดีๆ ที่ เคยมีให้แก่กัน ช่วงที่มีความสุข กับช่วงที่มีความทุกข์ที่เคยฟันฟ่าอุปสรรคต่างๆด้วยกันมา เก็บมันไว้เป็นความทรงจำที่สวยงาม เก็บไว้ส่วนลึกของหัวใจ ว่า 

"ครั้งหนึ่งเราเคยรักกันมากแค่ไหน" มันจะกลายเป็นภาพความทรงจำที่มีความสุข เมื่อเราหวนกลับไปคิดถึง  ความทรงจำดีๆเหล่านั้น สำหรับคนรักที่เลิกกันด้วยความเข้าใจเท่านั้น 

ส่วน คู่ไหน "ที่เลิกกันเพราะความไม่เข้าใจ" ไม่อาจจะเก็บความทรงจำที่สวยงามในวันวานที่เคยมีความสุขร่วมกันมา หรือมีความทุกข์ ได้ เพราะมันจะทำให้รบกวนจิตใจ เกิดการโกรธแค้น ไม่มีความสุข หรือเกลียดคู่ของตนไปเลยก็ได้.... เพราะฉะนั้น เมื่อมีปัญหาเกิดขึ้นกับคนทั้งสองคนเมื่อไหร่ ให้หันหน้าคุยกัน ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นแบบไหน จงยอมรับผลที่ออกมาด้วย ... จงยอมรับคำตัดสินใจของอีกฝ่ายด้วยความเต็มใจ ...อย่าดื้อรั้น ...เพราะคนคุณอาจจะไม่หลงเหลือความทรงจำที่ควรจะจดจำไว้ได้เลย ไม่ว่า "เค้า" หรือ "คุณ" ถ้ามีใครทำสิ่งที่ไม่ดีต่อกัน มันจะกลายเป็นความไม่ชอบทันที...แล้วคุณทั้งสองจะไม่เหลือความทรงจำที่ดี ให้เก็บไว้ในหัวใจของคุณทั้งสอง.......

Fall In Love ^ ^

ตกหลุมรักขึ้นไม่ไหว เธอใช่ไหมเป็นคนผลักฉัน ? เดินๆ ย่องๆ ตกหลุมรักเข้าเต็มๆ อาการแบบนี้ หลายๆคนคงเคยเป็นกันแน่ๆเลย IN LOVE โลกทั้งใบกลายเป็นสีชมพู มองอะไรๆ ก็เห็นแต่หน้าเธอ ท่าทางเป็นเอามาก อาการแบบนี้เกิดขึ้นกับคนทุกๆคน ไม่เคยไม่มีใครเกิดอาการ Fall in love หรอก บางคนไม่ต้องการที่จะรู้จักแค่ได้เห็นหน้าก็พอแล้ว มีความสุขมากแล้ว บางคนอยากที่จะเข้าไปทำความรู้จัก แล้วค่อยสานต่อความสัมพันธ์ จนกลายเป็นรักแท้ ดูแล โอบอุ้มความรักให้ยังคงอยู่ กับเราไปนานๆ บางคน พอทำความรู้จักแล้ว แต่นิสัยเข้ากันไม่ได้ ก็เลิกลากันไป แต่อยากจะเก็บความรู้สึกดีๆ ที่เคยมีให้กันไว้ มันก็ดีทั้ง2อย่าง 

แต่ !!! ถ้าเรารักใครไปแล้ว จะต้องดูแลคนรักให้ดีๆ อย่าให้เค้าเสียใจ อย่าให้มีอะไรมาแทรกตรงกลางความสัมพันธ์ของทั้ง2คนได้ เมื่อเลือกที่จะรัก ต้องรู้จักคำว่าพอดี  

อีกครึ่งของหัวใจ

เราเกิดมา พร้อมชิ้นส่วนต่างๆของร่างกาย ครบ32 ส่วน แต่หารู้ไม่ว่า เมื่อเราโตขึ้นมาแล้วรู้จุกความรัก ร่างกายของเราไม่ครบ32ส่วน มันกลับหายไป1ส่วน รู้มั๊ยมันคืออะไร "หัวใจ" ไงล่ะ ถ้าเรารักใครเข้าแล้ว หัวใจของเราจะไปอยู่ที่คนที่เรารัก หรือไม่ก็ ถ้าเรายังไม่เคยรักใคร แล้วเรารู้สึกว่าเหงา เราจะเริ่มเดินทางออกตามหาความรัก คุณจะรู้สึกว่า ทำไมเรามีหัวใจแค่ครึ่งดวง ? หรือ บางส่วนของชีวิตมันหายไป ? เราจึงออกเดินทางหาความรัก หรือ ตามหาส่วนที่ขาดไป เพื่อมาเติมเต็มส่วนหนึ่งของชีวิตที่ขาดไป เมื่อ ใครออกเดินทางตามหา แล้วเจอ ได้สมหวัง มันก็เป็นเรื่องดีๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิต มีคนมาดูแลหัวใจ หัวใจเต็มดวงแล้ว ทีนี้เราจะรู้สึกว่า ร่างกายของเราครบทั้ง32แล้ว แต่เมื่อใดที่ใครเดินทางตามหา แล้วยังหาไม่พบ ก็อาจจะเหนื่อย ท้อ ผิดหวัง แต่ก็ยังเดินทางไปต่อ นั่นก็เป็นสิ่งที่ดี เพราะใจยังสู้ ที่จะตามหาส่วนที่ขาดหายไป แต่บางคนพอตามหาไม่เจอกลับเดินย้อนกลับไม่คิดที่จะตามหาต่อ เพราะว่า เหนื่อยล้า ท้อ เต็มทีกับการตามหาใครสักคน
บางคน เดินตามทางไปข้างหน้ามากเกินไปจนลืมมองดูคนข้างหลัง หรือ มองคนรอบข้าง ที่เค้าคอยตามเรา สนใจเรา ดูแลเรา แต่เรามัวมองหาคนที่ใช่ แต่ในสุดท้าย จะเจอรึว่าไม่เจอ ก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตา ที่ฟ้ากำหนด ไม่ว่า จะเป็นแบบไหน สมหวัง ผิดหวัง ก็ตามแต่ เราก็ควรจะรักตัวเองไว้ ดูแลตัวเองให้ดีๆ เพราะว่าถ้าเราไม่รักตัวเองแล้วใครจะมารักเรา ถ้าเรายังดูแลตัวเองไม่ได้ ก็อย่าหวังจะไปดูแลคนอื่นเลย ?

                                                                                                           PAJAREE

สภาวะทิ้งตัว....

เมิ่อเราอยู่คนเดียว.....เรามีความคิดต่างๆ ว่า เราอยากจะมีใครสักคนที่มาอยู่เคียงข้าเรารึเปล่า น้า....

ถ้าเรามีแล้วความรู้สึกเหล่านั้นมันจะเป็นแบบไหนล่ะ เราจะรักกันมั๊ยนะ จะมีความสุขกันรึเปล่า รึว่าจะมีแต่

ความทุกข์....ความคิดแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นแน่นอนเมื่อเราได้รักใครสักคนไปแล้วทุกๆวันของเราจะมีแต่ความสุข โลกทั้งใบจะกลายเป็นของเราแค่2คนไม่มีใครเข้ามาแทรกตรงกลางได้ ความรักนั้นจะทำให้เรามีความสุขทางกายและทางใจ จนเราไม่อยากจะปล่อยวันเวลาเหล่านี้ให้หายไปจากเรา เราอยากจะอยู่กับมันนานๆ เท่าที่มันจะนานได้ .... เราจงทำทุกวันให้ดี อย่าให้มีข้อผิดพลาด แล้วเราจะไม่กลับไปเสียใจกับมัน...เมื่อได้ทิ้งตัวไปกับใครแล้ว จงรักษาความรักให้อยู่ยาวนาน....ตลอดกาลและ ตลอดไป.....^ ^

เมื่อรัก...ไม่ต้องการเวลา

หลายคนบอกว่า ความรัก ! มันต้องใช้เวลาในการพิสูจน์ถึงความรักที่เรามีให้แก่กัน ทฤษฎีนี้ไม่ถูกต้องเสมอไป ความรักมันไม่ได้ขึ้นอยู่กลับเวลา แต่ ! มันขึ้นอยู่กับใจของคนสองคนว่าสามารถรักกัน ทำสิ่งที่ดีๆ ดูแลกันและกัน ได้ตลอดไปรึป่าว นั่นเป็นคำถาม ที่เราจะต้องตอบมันให้ได้ แล้วเราใช้อะไรตอบล่ะ "หัวใจ" เท่านั้นจะเป็นผู้ตอบโจทย์ได้ทั้งหมด ลองใช้ใจคิดหาความหมายของคำว่า "รัก" ใช้ความรู้สึกทั้งหมดที่มีต่อเค้าคนนั้น แล้วคิดซิว่า เรารักเค้ามากแค่ไหน สามารถยอมรับในสิ่งที่เค้าเป็นมากแค่ไหน โดยที่เค้าและเราไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนตัวเองเพื่อใครสักคนหนึ่ง ยอมรับตัวตนของกันและกัน ปรับตัวเข้าหากัน เท่านั้นแหละ "ความสุข" มันจะอยู่กับเราไปตลอดกาล.....

ความรัก.....รักแบบไม่หวังสิ่งตอบแทน ...

คุณเคยมีความรักมั๊ย ? แล้วความรักของคุณเป็นแบบไหน ?
ความรักที่แท้จริง ไม่ใช่ความรักเพื่อหวังที่จะครอบครองคนที่เรารัก หรือหวังสิ่งที่ตอบแทนมา ความรักคือการที่เราได้รักใครสักคนแล้วเรามีความสุข แม้ว่าเค้าจะรักเราหรือไม่ก็ตาม แม้ว่าเราได้แค่ใกล้ชิด แต่มันก็ดีไม่น้อยเลยนะ ที่เราจะได้ใกล้ชิดคนที่เรารัก ได้พูดคุย ได้หัวเราะ แค่นี้ชีวิตของเราก็มีความสุขแล้ว ควรปล่อยความรักให้เป็นไปตามธรรมชาติของมันที่ควรจะเป็น อย่าไปฝืน อย่าไปคิดว่ามันต้องเป็นไปตามความคิดของเรา จงปล่อยให้มันดำเนินไปตามวัฎจักรของชีวิต แล้วเมื่อนั้น เราจะพบความสุขที่แท้จริง ....^ ^
 

                                                                                                                                                PAJAREE